1-3 TaksitViyolonsel ve Piyano Sonatı, Debussy'nin geç dönem oda müziği üslubunu temsil eden üç sonatın ilkidir. Temmuz 1915'te, Normandiya kıyısında Dieppe yakınlarındaki Pourville'de çok kısa sürede yazıldı. Besteci, eserin "en iyi anlamda neredeyse klasik orantı ve bütünlüğünü" çok değerli buluyordu.
Bu Henle Urtext baskısının müzik editörlüğü Ernst-Günter Heinemann'a, önsözü Debussy uzmanı François Lesure'e, viyolonsel partisinin parmak ve yay numaraları ise Reiner Ginzel'e aittir.
Sonat Aralık 1915'te yayımlandı. Yaygın iddiaların aksine ilk seslendirilişler Fransa'da değil, Londra'da gerçekleşti: 4 Mart 1916'da Aeolian Hall'da C. Warwick Evans ve Madame Alfred Hobday, kısa süre sonra 9 Mart'ta Cenevre'de Léonce Allard ve Marie Panthès. Fransa prömiyeri ancak 24 Mart 1917'de Paris'te, Joseph Salmon ile bizzat bestecinin eşliğinde yapıldı.
Bazı biyografi yazarları, Debussy'nin sonata "Aya Küsen Pierrot" başlığını düşündüğünü ileri sürer; ama bu efsane aslında Lilleli viyolonselci Louis Rosoor'un, programlarına bastığı ve besteciden aldığını iddia ettiği bir betimleyici nottan kaynaklanır. Debussy, Rosoor'un ziyaretinden "derinden rahatsız" olduğunu yazmış ve "zavallı müziğimin sık sık yanlış anlaşılmasına artık şaşırmıyorum" demiştir.
Debussy'nin Viyolonsel ve Piyano Sonatı, onun geç dönem oda müziği üslubunu temsil eden üç sonatın ilkidir. Temmuz 1915'te, Normandiya'da Dieppe yakınlarındaki sahil kasabası Pourville'de büyük bir hızla yazıldı. Debussy 5 Ağustos'ta yayıncısı Jacques Durand'a, "en iyi anlamda neredeyse klasik orantı ve biçimini" çok değerli bulduğu el yazmasını göndermek üzere olduğunu bildirdi. Dört gün sonra, "dağarı pek geniş olmayan" viyolonselcilerin kendisinden "uzun zamandır" böyle bir eser istediğini ekledi. Sonat Aralık 1915'te basıldı.
Bibliyografik literatürdeki anlatımın aksine, ilk seslendirilişler Fransa'da değil, Londra'da gerçekleşti: prömiyer 4 Mart 1916'da Londra'daki Aeolian Hall'da C. Warwick Evans ve Madame Alfred Hobday tarafından verildi; kısa süre sonra, 9 Mart'ta eser Cenevre'deki Casino Saint-Pierre'de Léonce Allard ve Marie Panthès tarafından yeniden duyuldu. Fransa prömiyeri ancak 24 Mart 1917'de Paris'te, Joseph Salmon ile bizzat bestecinin eşliğinde gerçekleşti.
Bazı biyografi yazarları ve yorumcular, Debussy'nin sonatına "Aya Küsen Pierrot" başlığını vermeyi düşündüğünü ileri sürer. Gerçekte bu efsane, Lilleli viyolonselci Louis Rosoor'un tuhaf bir buluşundan kaynaklanır; Rosoor, programlarına şu betimleyici notu — besteciden aldığını iddia ederek — basmıştı: "Pierrot irkilerek uyanır, uyuşukluğunu üzerinden atar. Sevgilisine [aya; editörün notu] bir serenat sunmak için koşar; ama yalvarmalarına karşın o kayıtsız kalır. Başarısızlığını avutmak için bir özgürlük şarkısı söyler."
Debussy, Jacques Durand'a 16 Ekim 1916 tarihli mektubunda (bestecinin yayıncısıyla yazışmasında yayımlanmıştır), bir önceki akşam Rosoor'un kendisini ziyaret ettiğini ve bunun onu "derinden rahatsız ettiğini" ima eder. "Müziğimin sık sık yanlış anlaşılmasına artık şaşırmıyorum" diye ekler. Daha ertesi gün, ağır bir güven istismarı saydığı bu duruma yeniden döner ve "sözde konser salonlarında yanlışı ve umutsuzluğu yayan" bu tür virtüözlere karşı öfkesini dile getirir.
Cildin sonundaki Açıklamalar, tek tek kaynaklara ve farklı okumalara ilişkin bilgiler içerir.
Paris, İlkbahar 1998 — François Lesure · G. Henle Verlag
1900 dolaylarının en önemli Fransız bestecisi; başlıca ses rengiyle belirginleşen müziği köklü yenilikler taşır. Eseri Simgecilik (Symbolisme) ile yakın bir ilişki içindedir.
HIZLI KARGO
STOKTA VAR
Hızlı Kargo