1-3 Taksit1793 tarihli Op. 71 ve Op. 74 dörtlüleri, Kont Anton Apponyi'ye ithaf edilmiş altı yapıttan oluşmaktadır. Haydn'ın Londra'daki büyük başarısının hemen ardından bestelenen bu eserler, büyük salon performanslarını akılda bulundurarak yazılmış olup her bölümün başında kısa orkestral bir giriş yapılmasını anımsatan şaşırtıcı açılışlar içermektedir.
Haydn, Londra'daki konserlerinde kamuoyu önünde büyük bir başarı yakalamıştı. 1793'te bestelenen Apponyi Dörtlüleri, bu deneyimin etkisini yansıtmaktadır: Birinci bölümlerin tökezletici girişleri, sanki büyük bir salon ortamında dinleyiciyi anında dikkat keserek bir saygı duruşuna çağırır gibidir. Bu özellik, söz konusu dörtlüleri Haydn'ın önceki yapıtlarından çarpıcı biçimde ayırt etmektedir.
1793'te doğan Opus 71 ve 74 yaylı dörtlülerinin — sözde "Apponyi Dörtlüleri"nin — bu parti baskısı, ilk kez aynı yayınevinde Haydn Bütün Eserler Baskısı'nda (Joseph Haydn Werke, yay. haz. Köln'deki Joseph Haydn-Institut, Reihe XII, Band 5) partisyon hâlinde sunulan otantik nota metnini içerir.
Bu altı dörtlünün özgün partisyonları eksiksiz ve birlikte korunmuştur. Bu temel kaynağın yanı sıra Londra ve — özellikle Opus 74'te — Viyana ilk baskıları da göz önüne alınmalıydı. Son iki dörtlüde ayrıca Esterházy koleksiyonundan parti istinsahlarına dayanabildik; Fa majör Dörtlü'nün istinsahı büyük ölçüde, "Süvari Dörtlüsü"nünki ise tümüyle Haydn'ın kopyacısı Johann Elßler tarafından yazılmıştır.
Altı dörtlünün sırası otograflarda belirtilmemiştir. Sıra, tüm erken baskıların örtüşen bulgusuna göredir. Pleyel baskısından beri yerleşen opus numaraları Haydn'a ait değildir. Sevilen sol minör Dörtlü, yine Haydn'a dayanmayan "Süvari Dörtlüsü" lakabını aldı.
Otografa yabancı bir elle sonradan eklenen ya da en eski istinsah ve baskılarda bulunan arızi işaretler, anlatım işaretleri, süslemeler, tek tek notalar vb. parantez içine alınmıştır; bunun yanında benzeşik yerlerle gerekçelendirilen ya da müzikal olarak zorunlu olanlar da. Ne var ki salt uyarı amaçlı arızi işaretler, kaynaklarda eksik olsalar bile parantez içine alınmamıştır. Bütün Eserler Baskısı cildinin partisyon önsözüne ve ayrı çıkan Eleştirel Rapor'a özellikle dikkat çekilir.
Süsleme işaretinin icrası için Mi♭ majör Dörtlü'nün Andante con moto'sundaki ikinci ölçü bir ipucu verir. İtalik parmak numarası rakamları, genel duruşlara (Generalpause) ilişkin tüm ipuçlarının eksik olduğu kaynaklardan gelir.
Köln ve Baltimore, İlkbahar 1980 — Georg Feder · Isidor Saslav
Muazzam eseri, 18. yüzyılın ikinci yarısındaki köklü müzik tarihi değişimlerini ve çalgısal müziğin özgürleşmesini belgeler. En önemli türleri senfoni ve yaylı dörtlüdür; bu türlerde motivik-tematik gelişim tekniğini geliştirdi. Çalgısal konçertoya ve piyano müziğine önemli katkılar yaptı; yaşamının son yıllarında büyük oratoryolarını besteledi. Opera ve sanat liedi onun üretiminde daha ikincil bir yer tutar.
HIZLI KARGO
STOKTA VAR
Hızlı Kargo
