1-3 TaksitHaydn'ın yaylı dörtlü tarihinde bir dönüm noktası sayılan Op. 20 koleksiyonu, besteciye 'yaylı dörtlünün babası' unvanını kazandıran eserler arasında özel bir yere sahiptir. 1772 tarihli bu altı dörtlü; üç kontrapuntal fügüyle biten finallerini, derin ve dramatik yavaş bölümleri ile dört sesin tam eşitliğine dayanan özgün bir ses anlayışıyla dikkat çeker.
1772 yılında bestelenen Op. 20, viyolonsel partisini bağımsız bir sesle donatması ve kontrapuntal tekniğe olan dönüşüyle dönemin en ileri görüşlü dörtlü koleksiyonu olarak kabul görmektedir. No. 2 (Do Majör), No. 5 (fa minör) ve No. 6 (La Majör) dörtlülerinin fuglu finalleri, dönemin Viyana müzik çevrelerinde yankı uyandırmıştır. Charles Rosen bu dörtlüleri Klasik üslubun temellendiricisi olarak tanımlamıştır.
Op. 20 koleksiyonu, Haydn'ın yaylı dörtlü yazısında dönüm noktası niteliği taşımaktadır. Viyolonsel partisinin bağımsızlaşması, dört sesin eşit konuşması ve üç dörtlüde kullanılan füg finaller, Haydn'ın kontrapuntal geleneğe olan hakimiyetini sergiler. Bu Urtext baskısı, mevcut en güvenilir kaynaklar esas alınarak hazırlanmıştır.
G. Henle Verlag