1-3 TaksitHaydn, yaşamı boyunca 45'ten fazla piyano triosu besteledi; bu yapıtlar dönemin en verimli ve özgün piyano trio külliyatını oluşturmaktadır. Bu birinci cilt, erken ve orta dönem trioları kapsamakta olup piyano, keman ve viyolonsel için yazılmış eserlerden oluşmaktadır.
Haydn'ın piyano trioları büyük bir dönem aralığını kapsamaktadır. Erken triolarda klavsen ya da pianoforte ön planda kalırken, yaylı çalgılar destekleyici bir rol üstlenmektedir. Olgunluk dönemi trioları ise üç çalgının daha eşit bir ortak ilişkisine doğru evrilen bir yapı anlayışı sergilemektedir.
Bu ciltte Joseph Haydn'ın bilinen tüm erken piyano trioları bir araya getirilmiştir. Üslupça kendi içinde kapalı bir grup oluştururlar ve kısmen 1760'tan önce, kısmen 1760'lı yıllarda doğmuş olmalıdır. Bu derleme, Georg Feder'in ayrıntılı araştırmalarının (Haydn-Studien, Cilt II, G. Henle Verlag) sonucudur. Bu ciltte düzenlemeler yer almaz. Trio Hob. XV:2, kayıp bir klavsen, baryton ve iki keman için Divertimento'dan bir işleme olsa da, bu işleme Haydn'ın kendisine aittir. Varsayılan kronolojik sıra dışsal ve içsel ölçütlere göredir. Kayıp iki piyano triosundan (Hob. XV:33 ve D1; en azından ilki otantik olmalı) yalnızca temalar bilinir. — Bu eserlerin yazıldığı klavye çalgısı kaynaklarda "Cembalo" (klavsen), viyolonsel partisi ise "Basso" olarak adlandırılır.
Yuvarlak parantez içinde, ilgili temel kaynaklarda değil ama başka önemli kaynaklarda bulunan eklemeler yer alır. Belirleyici kaynaklarda bulunmayan benzeşim tamamlamaları köşeli parantez içindedir. Basso continuo yerlerinin akorlu doldurmaları küçük gravürle verilmiştir; akorlar çoğu kez kaynaklarda da bulunur.
Süsleme işareti çoğunlukla kısa bir figürü gösterir; ama uygun bir müzikal bağlamda kimi zaman bir mordan gibi de icra edilebilir.
Kaynakların değerlendirilmesine ve baskının biçimlendirilmesine ilişkin bilgiler, aynı yayınevinde çıkan Haydn Bütün Eserler Baskısı'nın Reihe XVII, Cilt 1'inde ve ona ait Eleştirel Rapor'da bulunabilir.
Langenberg, Sonbahar 1971 — Wolfgang Stockmeier
Muazzam eseri, 18. yüzyılın ikinci yarısındaki köklü müzik tarihi değişimlerini ve çalgısal müziğin özgürleşmesini belgeler. En önemli türleri senfoni ve yaylı dörtlüdür; bu türlerde motivik-tematik gelişim tekniğini geliştirdi. Çalgısal konçertoya ve piyano müziğine önemli katkılar yaptı; yaşamının son yıllarında büyük oratoryolarını besteledi. Opera ve sanat liedi onun üretiminde daha ikincil bir yer tutar.
HIZLI KARGO
STOKTA VAR
Hızlı Kargo
