1-3 TaksitFransız Romantik org ekolünün en büyük temsilcilerinden Alexandre Guilmant neredeyse yalnızca kendi çalgısı için besteledi. Bu "Morceau symphonique" ise nadir bir istisnadır: 1902'de Paris Konservatuvarı'nın yıllık trombon sınıfı sınavı (concours) için yazılmıştır. Sevimli parça kısa sürede dağarcığa girdi —tıpkı Saint-Saëns'in "Cavatine"i (HN 1119) gibi— ve bugün trombon edebiyatının vazgeçilmez standart eserlerindendir.
"Morceau symphonique" burada, otograf ve ilk baskıya dayanan ilk Urtext edisyonuyla sunulmaktadır. Edisyon ayrıca özel bir sürpriz de içerir: Guilmant'ın aynı yarışma için yazdığı deşifre (lecture à vue) parçası. Editör Dominik Rahmer; piyano parmak numaraları Klaus Schilde'ye aittir.
Guilmant eseri 1902 baharında, Louis Allard'ın trombon sınıfı için Paris Konservatuvarı'nın yıllık yarışmasının zorunlu parçası olarak besteledi. Fikir, büyük olasılıkla dostu besteci Théodore Dubois'dan geldi; eser de ona ithaf edilmiştir. 1896'dan beri konservatuvar müdürü olan Dubois bir yenilik getirmişti: eskiden üflemeli sınıflarda dağarcık yokluğundan çoğunlukla etütler ya da öğretmenlerin yazdığı gösterişsiz parçalar çalınırken, 1897'den itibaren saygın Fransız bestecilere concours için özel eserler ısmarlanmaya başlandı. Fauré (1898, flüt), Chaminade (1902, flüt), Dukas (1906, korno), Enescu (1906, trompet) ve Debussy'nin (1910, klarnet) bu türden katkıları bugün hâlâ dağarcıktadır.
Guilmant besteyi Nisan 1902'de tamamladı; basılı baskı Haziran sonu–Temmuz başında çıktı ve yarışan beş trombonculuk çalışmaya yetişti. Tüm bakır üflemeli sınıflarının concours'u 28 Temmuz 1902 öğleden sonra yapıldı; jüri üyesi de olan Guilmant, yarışma parçasını piyanoda bizzat eşlikledi (bu nedenle o gün, eserin prömiyer tarihi de sayılabilir). Yarışmada Raphaël Delbos ve Norbert Foissy Premier Prix'yi paylaştı.
Orgcu ve besteci Alexandre Guilmant (1837–1911), César Franck ve Charles-Marie Widor ile birlikte büyük Fransız Romantik org geleneğinin kurucularındandır. Org virtüözü olarak uluslararası ün kazanan Guilmant; besteci, pedagog ve 16.–18. yüzyıl org müziğinin editörü olarak tarihsel ve çağdaş org dağarcığının yaşatılmasına paha biçilmez hizmetler verdi. Bu nedenle geniş üretimi de ağırlıkla org ya da armonyum için besteler ile birkaç litürjik koro parçasından oluşur.
Guilmant'ın orgsuz ve oda müziği çalgılaması için yazdığı az sayıdaki eserden biri, trombon ve piyano için Morceau symphonique op. 88'dir. (Zaman zaman rastlanan trombon-org versiyonu —akla yatkın görünse de— otantik değildir.) Guilmant eseri 1902 baharında, Louis Allard'ın trombon sınıfı için Paris Konservatuvarı'nın yıllık yarışmasının sınav parçası olarak besteledi. Beste fikri büyük olasılıkla, eserin de ithaf edildiği dostu besteci Théodore Dubois'dan geldi. 1896'dan beri konservatuvar müdürü olan Dubois, bitirme yarışmalarında hemen bir yenilik getirmişti: eskiden üflemeli sınıflarda uygun dağarcık yokluğundan neredeyse yalnızca etütler ya da öğretmenlerin yazdığı, müzikal açıdan iddiasız parçalar çalınırken, 1897'den itibaren bu vesileyle saygın Fransız bestecilere özel olarak ısmarlanan eserler çalınmaya başlandı. Bu bestelerin çoğu —Fauré (1898, flüt), Chaminade (1902, flüt), Dukas (1906, korno), Enescu (1906, trompet), Debussy (1910, klarnet)— bugüne dek ilgili çalgıların dağarcığında sağlamca yer tuttu.
Morceau symphonique de bu başarı öyküsüne katıldı. Guilmant'ın el yazısı tarihine göre beste Nisan 1902'de tamamlandı ve ardından gravüre verildi; süreç 16 Mayıs'ta bitti. Genellikle (burada da olduğu gibi) Guilmant eserlerini kendi yayınevinde, tüm işletme haklarını elinde tutmak için kendi masrafıyla gravürletip bastırırdı ("A. G." baş harflerini taşıyan plaka numaralarından tanınırlar). Fransa için Durand, Belçika ve İngiltere için Schott komisyon yayıncısı olarak görev yaptı. Morceau symphonique'in basılı baskısı Haziran sonu ya da Temmuz başı 1902'de çıktı (5 Temmuz 1902'de Bibliographie de la France'ın haftalık bülteninde duyuruldu) ve yarışan beş trombonculuk yeni eseri çalışmaya vaktinde yetişti. Tüm bakır üflemeli sınıflarının Concours'u 28 Temmuz 1902 öğleden sonra yapıldı; tromboncular arasında Premier Prix, Raphaël Delbos ve Norbert Foissy'ye ortak verildi. Jüri üyesi de olan Guilmant, yarışma parçasını piyanoda bizzat eşlikledi. Concours kamuya açık olduğundan, bu gün eserin dünya prömiyeri tarihi de sayılabilir.
Morceau symphonique kısa sürede tromboncular arasında büyük beğeni kazandı ve Paris Konservatuvarı'nda birkaç kez daha yarışma parçası olarak kullanıldı. Bugün, Camille Saint-Saëns'in Cavatine op. 144'ü (1915) ile birlikte, Romantik trombon edebiyatının vazgeçilmez standart eserlerindendir. Buna karşılık, Guilmant'ın Morceau symphonique ile doğrudan bağlantılı olarak yazdığı ikinci bir trombon-piyano bestesi neredeyse hiç bilinmez. Konservatuvar yarışmasının yönetmeliği, katılımcılara uzun gösteri parçası ("morceau de concours") yanında, hazırlıksız deşifre etmeleri gereken kısa bir başka beste ("morceau de lecture à vue") de verilmesini öngörüyordu. Genellikle yarışma parçasının bestecisi bu deşifre parçasını da yazardı; burada da öyle oldu. Guilmant, kendi el yazısı tarihine göre 2 Temmuz 1902'de trombon ve piyano için 27 ölçülük bir Morceau de lecture à vue yazdı ve iki otograf hazırlayıp birini yarışmada kullanılmak üzere konservatuvara verdi. Her iki elyazması da arşivlerde büyük ölçüde fark edilmeden kaldı; böylece Morceau de lecture à vue burada ilk kez tenkitli bir edisyonla yayımlanıyor.
Dominik Rahmer — Münih, İlkbahar 2018 · G. Henle Verlag
Besteci, orgcu ve yayıncı; kusursuz tekniği, doğaçlama yeteneği ve org registrasyonundaki olağanüstü becerisi onu tüm Avrupa'da ünlü bir konser orgcusu ve aranan bir öğretmen yaptı. Org için çok geniş eserler ve derlemeler bıraktı. Bunların yanı sıra orkestra eserleri, oda müziği ve org müziği üzerine incelemeler yazdı.
HIZLI KARGO
STOKTA VAR