1-3 TaksitBach'ın iki keman ve yaylı çalgılar için yazdığı Re Minör Konçerto BWV 1043, bestecinin yaklaşık 1730 yılında bizzat kaleme aldığı bir solo partiler setiyle günümüze ulaşmıştır. İki solo kemanın eşit düzeyde konumlandığı bu eser, müzikal bir diyalog anlayışıyla kurgulanmış; ikinci bölümün melodisi ise Bach'ın en sevilen sayfaları arasında gösterilmektedir.
Re Minör İki Keman Konçertosu BWV 1043, Bach'ın Köthen döneminin ya da Leipzig'deki ilk yıllarının ürünü olduğu düşünülmektedir. Eser, bestecinin yaklaşık 1730 yılında bizzat kaleme aldığı bir solo partiler setiyle günümüze ulaşmış; bu durum onu, özgün kaynaklar açısından La Minör Konçerto ile birlikte en sağlam belgelenmiş eserlerden biri kılmaktadır.
Konçertonun en çarpıcı özelliği, iki solo kemanın birbiriyle eşit statüde konumlandırılmış olmasıdır. Bu yapı, iki solistin sürekli melodik diyalog kurduğu, birbirinin üzerine katlandığı ve tamamladığı bir müzikal ilişki doğurur. Özellikle ikinci bölüm olan Largo ma non tanto, Bach'ın yarattığı en güzel melodilerden biri olarak kabul edilmekte; bu bölümde iki keman arasındaki karşılıklı şarkı, dinleyiciyi derinden etkilemektedir.
Bach, konçertoyu daha sonra Re Minör'de iki klavsen için (BWV 1062) uyarlamıştır; ancak orijinal keman versiyonunun ifade gücü bu uyarlamada yeniden yakalanamaz. Eser, armonizasyon düzeyindeki ustaca karşı-noktalı yazımı ve üç bölüm boyunca sürdürülen diyalog anlayışıyla Barok dönemin çift solistli konçerto türünün başyapıtı sayılmaktadır.
Bach'ın iki keman ve yaylılar için re minör Konçertosu BWV 1043'ün, bestecinin bizzat 1730 dolaylarında özenle yazdığı solo partileri elimizdedir (Biblioteka Jagiellońska, Krakov, Mus. ms. Bach St 148). Continuo partisinin kopyaları ile büyük olasılıkla kayıp özgün malzemenin yerini tutmak üzere düşünülen ripieno partileri ise yabancı bir elden gelir. Bunlar, 1750 dolaylarında ya da sonrasında oluşan diğer kopyalar gibi (örn. Staatsbibliothek zu Berlin – Preußischer Kulturbesitz, Mus. ms. St 147), muhtemelen C. Ph. E. Bach tarafından Berlin'de yaptırılmıştır.
Konçertonun daha Köthen'de mi yoksa ancak erken Leipzig yıllarında mı oluştuğu belirsiz kalır. Üslup olarak, özellikle iki köşe bölümünün enerji yüklü diliyle, la minör solo keman konçertosu BWV 1041'e yakın durur; c minör iki klavsen konçertosu BWV 1060'ınkine benzeyen yavaş bölüm ise, yavaş bir Siciliano ritmindeki dingin, âdeta süzülen kantileniyle uzun zamandır Bach melodikasının bir şaheseri sayılır. Bach eseri Leipzig'de 1730'ların ortalarında c minör iki klavsen konçertosu BWV 1062 olarak da düzenlemiştir.
Eserin yayımlanması esasen sorunsuzdur. Ne var ki şuna dikkat edilmeli: Bach iki köşe bölümünü "Dor" tarzında, yani bu durumda sabit donanım (anahtar arıza işareti) olmaksızın yazmış; Largo ma non tanto ise Fa majör için alışılmış donanımı taşır. Editörün eklemeleri parantezle gösterilir.
Eklenen keman partisi, partisyonun nota metnini izler. Zaman zaman partide, partisyonda bulunmayan işaretler parantez içine alınmıştır. Kaynak malzemesini nazikçe sundukları için anılan kütüphanelere teşekkür ederiz.
Danderyd (İsveç), İlkbahar 2000 — Hans Eppstein
Birçok müzisyen için o “tüm müziğin Alfa ve Omega'sıdır” (Max Reger). Operalar dışında Bach, çağının her topluluğu ve türü için başyapıtlar besteledi. Eser kataloğu — St. Matthäus ve St. Johannes Passion'ları, Goldberg Varyasyonları, Brandenburg Konçertoları ve yüzlerce eşsiz kantat dâhil — neredeyse 1.100 girdi içerir. Mühlhausen ve Weimar'da orgcu olarak başlıca org besteleri, konçertolar ve oda müziği yarattı. Daha sonra Köthen'de saray müzik direktörü ve onlarca yıl Leipzig'de kantor olarak çoğunlukla dinsel vokal besteler ve klavye eserleri yazdı. Geç dönemdeki kontrpuan açısından karmaşık besteleri, sonraki kuşakların kompozisyon üslupları üzerinde muazzam bir etki bıraktı.